De mist zorgt vanmorgen voor een gedragsverandering bij Jafar. Hij heeft minder overzicht doordat hij minder ver kan kijken en daarom wil hij de kudde liever niet verlaten. Hij is gefocust op zijn omgeving. Terwijl ik hem vraag toch samen het bos in te gaan, staat hij tussendoor stil om zijn omgeving te scannen. Ook draait hij om en hij wil richting huis.

Het is geen ongewenst gedrag en ook niet dominant… Het is een vraag! Een vraag om terug naar huis te gaan. Omdat hij zorg draagt voor de kudde en zich veilig voelt bij hen. Het is mooi om zijn natuurlijke instinct te zien, de verbinding te houden en ook mijn vraag aan hem te stellen om toch verder te rijden. Alle vragen kunnen alleen maar gesteld worden door de juiste intentie en non-verbale communicatie. Jafar maakt onderweg contact met mij door zijn oren te bewegen en zijn hoofd naar me toe te draaien.

Wanneer ik de vraag onder de vraag niet zou begrijpen, had ik heel anders kunnen reageren. Ongeduldig, geïrriteerd en misschien voelde ik me wel afgewezen, omdat Jafar liever terug naar zijn kudde wil, dan met mij het bos in gaat. Er zou een conflict kunnen ontstaan waarin we ons allebei onbegrepen en ongehoord voelen. Dat zou zichtbaar kunnen worden in de non-verbale communicatie van beide. Omdat Jafar en ik allebei extraverte typetjes zijn 😉

Wanneer de andere paarden weer in beeld komen, hoor ik hem proesten en ik zie dat zijn hals begint te zakken. Zijn oren gaan opzij in plaats van naar voor. Allemaal tekenen van ontspanning. Hij gaat weer terug naar de plek waar hij zich thuis voelt en waar hij zijn taak weer mag vervullen. Als één van de twee zich onveilig voelt, wordt dat zichtbaar in het gedrag. Gedrag uit zich om de vraag zichtbaar te maken. Wanneer dit niet gehoord of gezien wordt, zal het overgaan in duidelijke weerstand. Het is de kunst om daaronder te kijken, de vraag achter de vraag te zien en dat in elkaar te waarderen. Ook als je allebei iets anders wilt, is er een tussenweg. Op zo’n moment realiseer ik dat we elkaar echt vertrouwen.

In totaal duurde deze situatie 30 minuten en wie de tijd neemt om dit te analyseren komt tot waardevolle inzichten:

  • De externe omgeving – in dit geval de mist – zorgt voor een gedragsverandering bij Jafar.
    Welke externe omgeving, brengt bij jou een verandering teweeg?
  • In plaats van direct te reageren op het gedrag zoek je eerst naar de onderliggende oorzaak om dit gedrag te begrijpen.
    Ben jij je bewust van de vraag achter de vraag? Wat heeft, niet het gedrag, maar de onderliggende oorzaak nodig?
  • Een veranderende omgeving kan als onveilig worden ervaren.
    In welke omgeving voel jij je minder veilig?
  • Het niet gezien of gehoord worden in die situatie kan weerstand veroorzaken.
    Moet jij weleens duidelijker je punt maken? Vraag jezelf eens af welke kleine signalen jij daarvoor geeft en waarom die niet gehoord worden.

Misschien zie jij nog wel veel meer inzichten?!

 

BEKIJK DE VIDEO