H A P P I N A T I O N   E N   P A A R D E N I N Z I C H T E N   G A A N   S A M E N

Vanaf 1 juli 2020 heb ik Happination ondergebracht bij Paardeninzichten. Een aantal activiteiten gaan we voortzetten en er komen nieuwe activiteiten bij! Maar na 9 jaar ga ik ook stoppen met het oplossen van gedragsproblemen bij paarden. Sinds 2011 heb ik enorm veel eigenaren met hun paarden mogen begeleiden. We hebben mooie momenten meegemaakt waarin paard, maar zeker ook eigenaar, enorme stappen hebben gezet. Ik realiseer mij dat het voornamelijk om vertrouwen ging. Ze hadden vertrouwen in mij en in mijn werkwijze. Ik blik nog even terug op negen jaar Happination…

Trailerladen was één van de meest voorkomende problemen waarbij ik mocht helpen. Dat bleek ook uit de vele foto’s die ik doorzocht om dit bericht te schrijven. Ik heb zo veel verschillende paarden gezien. Maar ook heb ik nog steeds respect voor alle eigenaren die ik het soms niet makkelijk heb gemaakt 🙂 Het vervelende gedrag van je paard, dat uiteindelijk machteloosheid bleek van je paard. Geduld, rust, duidelijkheid en ook werken aan jouw communicatie. Het vroeg iets van het paard, maar ook heel veel van de eigenaren. Het was altijd een prachtig proces en vooral eindresultaat! Er zijn een aantal paarden die me enorm zijn bijgebleven in de afgelopen 9 jaar.

Voor Noor hebben we echt haar eigen belevingswereld vergroot. We hebben haar geleerd dat ze haar grenzen mocht aangeven. Dat ze die zichtbaar mocht maken, dat ze zich mocht uiten. Het was fantastisch om te zien dat ze uiteindelijk ging spelen met alle materialen die we voor haar in de bak hadden gelegd. Voor haar eigenaresse Sophie niet altijd de gemakkelijkste weg, want Noor is super goed geworden in het aangeven van eigen grenzen 😉 Toch gaf Sophie haar altijd die ruimte waar ik veel bewondering voor heb.

Soms ontstaat er zoveel weerstand bij paarden om de trailer in te gaan. Weerstand zoals steigeren, wegrennen bij de trailer, maar sommige paarden sluiten zich ook mentaal af. Iets dat vaak niet als weerstand wordt gezien. Trailerladen is zo tegen de natuur van het paard in en toch wilde ik dat trailerladen een noodzakelijke training was. Tarzan zal ik nooit meer vergeten. Hij was misschien wel mijn grootste motivatie om trailerlaadproblemen bij paarden op te lossen. Een maand na onze training kreeg Tarzan een darminfarct. Hij moest met spoed naar de kliniek. Gelukkig was hij door de training te laden, waardoor hij het heeft overleefd. Toen wist ik weer waar ik het voor deed, want die ene wedstrijd of strandrit kun je echt wel overslaan.

Anne was een echte haflinger. Ze had een duidelijke eigen wil en was niet heel gemakkelijk te overtuigen. Zelfs toen ze het inladen, de stang en de klep accepteerde, stond ze te bokken in de trailer of de stang er alweer uit mocht. Ook haar eigenaresse Johanna wilde heel graag meer leren over het gedrag van Anne. Naast trailerladen hebben we veel grondwerklessen gedaan om de hele kleine signalen die Anne in haar gedrag liet zien te kunnen herkennen en juist te kunnen interpreteren. Ze kwamen uiteindelijk met de trailer, samen op cursusweekend in Vierhouten en dat is toch een fantastisch resultaat. 

Spirit was één van de eerste paarden die ik na mijn opleiding mocht gaan begeleiden. Een ruin die heel veel dominantie in zich had. We gingen aan de slag met grondwerklessen en het verbeteren van de communicatie tussen Spirit en de mens. Eigenaresse Linda had enorm veel geduld met haar paard. Alle grondwerklessen die we hebben gedaan, hadden uiteindelijk ook bijgedragen aan het oplossen van het trailerlaadprobleem. Binnen drie kwartier stond Spirit op de trailer met stang en klep dicht, terwijl het probleem in eerste instantie zo groot was. Spirit heeft me geleerd dat je de samenwerking moet onderhouden. Hij vroeg telkens weer om aandacht en focus. Wie denkt dat het gewoon een knopje is, had het bij Spirit goed mis. 

Een pittige, eigenzinnige merrie was Karamel. Ze had angst voor de vrachtwagen, maar de oorsprong lag bij verlatingsangst. Haar eigenaresse Chandra had ongelofelijk veel geduld met haar merrie want hoe meer weerstand je als mens ging creëren hoe meer weerstand je terug kreeg van Karamel. Dat vroeg veel van Chandra, maar haar respect naar Karamel toe was en is nog steeds heel groot.

Suus, die na een uitglijder haar stal niet meer in en uit durfde heb ik geholpen om weer rustig haar stal in en uit te gaan. Ik weet nog dat ik op tweede kerstdag kwam, omdat ze haar stal niet meer uitging. Mijn broer, die toen nog meubelstofeerder was, heeft toen speciaal een petje voor haar gemaakt omdat Suus iedere keer zo erg schrok en steeds haar hoofd stootte tegen de de bovenkant van de stal. Op deze manier beschermde we haar hoofd tijdens de training. Je begrijpt dat het er heel lachwekkend uit zag, maar voor Suus was het alles behalve lachwekkend. Inmiddels is Suus 24 jaar en zie ik nog regelmatig leuke foto’s op Facebook van haar voorbij komen. 

Voor Zenith was iedere verandering er één teveel. Zenith heeft mij geleerd dat een vertrouwde leefomgeving voor een paard enorm belangrijk is. Hij wilde het liefst op zijn eigen terrein blijven, met vertrouwde paarden en mensen om hem heen. Uiteindelijk kreeg hij telkens een blessure, waardoor hij een paar keer naar de dierenarts moest. Het vroeg veel van Zenith omdat dit constant een veranderende situatie voor hem was. Maar ook voor eigenaresse Kelly die ontzettend veel begrijp had voor Zenith zijn karakter. Wat een bewondering heb ik voor haar!

Korinto, een arabier die ontzettend veel angst had voor de trailer. De kern lag uiteindelijk in het bewegen van de trailer dus toen hij eenmaal te laden was, was het probleem nog niet opgelost. Hij was zo bang tijdens het rijden, dat hij soms op de voorkant van zijn hoeven ging staan en juist daardoor onstabiel stond. Vier jaar later moest Korinto één oog laten verwijderen en hebben we de training uit voorzorg herhaald. Ik vond het mooi dat eigenaresse Linda niet wachtte of het probleem terug zou komen, maar direct een herhalende training heeft gedaan. 

En zo zijn er nog heel veel meer paarden waarbij ik het geluk heb gehad om met ze te mogen werken. Paarden die naar de wei rende of die niet de spuitplaats op wilde. Paarden met verlatingsangst, dat vaak een langer proces was. Maar ook paarden die zich mentaal hadden afgesloten en het paard-zijn, kwijt waren geraakt. Ik voel mij ontzettend bevoorrecht dat ik al deze paarden samen met hun eigenaar heb mogen helpen. Ik wil jullie enorm bedanken voor het vertrouwen wat jullie in mij hebben gehad!

Al deze ervaringen hebben mij heel veel Paardeninzichten opgeleverd! 1x per maand ga ik ze delen middels een blog. Heb je hulp nodig met je paard? Bel of mail me gerust, want ik heb de afgelopen jaren echt hele goede collega’s ontmoet! Ben je nieuwsgierig naar het vernieuwde aanbod van Paardeninzichten? Check het hier >>

 
Wil je mij blijven volgen?
Dat kan via mijn persoonlijke Facebook en LinkedIn of like de Facebookpagina van Paardeninzichten